Beau fait d'Armes de la Cavalerie Grecque,
Le commandant Soutzo, avec deux escadrons de cavalerie, s'empare de trois villages occupés par deux bataillions turcs (22 avril 1897)

Ανδραγάθημα του ελληνικού ιππικού,
Ο διοικητής Σούτσος, επικεφαλής δύο ιλών ιππικού, καταλαμβάνει τρία χωριά που κατείχαν δύο τουρκικά τάγματα (22 Απριλίου 1897).

Κείμενο άλλης μάχης στο οπισθόφυλλο:

Les événements d’Orient — Guerre turco-grecque
A DEFAITE DES GRECS A PENTE-PIGADIA
Le 29 avril 1897, les troupes grecques d’Épire subissaient un nouvel échec à Pente-Pighadia. Les Grecs avaient leurs positions avancées sur un éperon dominant la principale route de Yanina, à gauche, et sur la vieille route de Pente-Pighadia, à droite. Malgré les attaques faites mercredi par 4.000 Turcs, les Grecs n’avaient pas renforcé cette position, qui est la clef de Yanina.
Sur l’éperon, il n’y avait que 600 evzones avec deux canons et, sur la petite montagne, deux pièces de montagne, deux compagnies d’erzones, une compagnie d’infanterie et environ 200 volontaires. Toutes ces troupes étaient affaiblies par cinq jours de combat et par de rudes travaux.
Le 29 avril, vers quatre heures du soir, une terrible fusillade éclata sur la droite de l’éperon et dura jusqu’à cinq heures. À ce moment, près de 6.000 Turcs traversèrent la vallée et escaladèrent la montagne peu escarpée en cet endroit, en s’abritant sous les bois et sous les rochers.
Le feu des postes de la montagne cessa, les Turcs apparurent sur la crête et y prirent position. Les Grecs s’étaient bien battus, mais il était impossible à une poignée d’hommes de supporter le feu terrible des Turcs. À cinq heures un quart, la retraite commençait. À la nuit tombante, les Grecs, harcelés sans cesse par l’ennemi, étaient en complète déroute.

[Τα γεγονότα της Ανατολής — Ελληνοτουρκικός πόλεμος
Η ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ ΠΗΓΑΔΙΑ
Στις 29 Απριλίου 1897, τα ελληνικά στρατεύματα της Ηπείρου υπέστησαν νέα ήττα στα Πέντε Πηγάδια. Οι Έλληνες είχαν τις προωθημένες θέσεις τους σε μια προεξοχή του εδάφους, η οποία δέσποζε πάνω από τον κύριο δρόμο προς τα Ιωάννινα, στα αριστερά, και στον παλαιό δρόμο των Πέντε Πηγαδιών, στα δεξιά. Παρά τις επιθέσεις που είχαν πραγματοποιήσει την Τετάρτη 4.000 Τούρκοι, οι Έλληνες δεν είχαν ενισχύσει αυτή τη θέση, η οποία αποτελεί το κλειδί των Ιωαννίνων.
Στην προεξοχή βρίσκονταν μόνο 600 εύζωνοι με δύο πυροβόλα και, στον χαμηλό λόφο, δύο ορειβατικά πυροβόλα, δύο λόχοι ευζώνων, ένας λόχος πεζικού και περίπου 200 εθελοντές. Όλες αυτές οι δυνάμεις ήταν εξασθενημένες από πέντε ημέρες μαχών και επίπονων εργασιών.
Στις 29 Απριλίου, γύρω στις τέσσερις το απόγευμα, ξέσπασε σφοδρή ανταλλαγή πυρών στα δεξιά της προεξοχής, η οποία διήρκεσε μέχρι τις πέντε. Τότε, περίπου 6.000 Τούρκοι διέσχισαν την κοιλάδα και ανέβηκαν στο βουνό, το οποίο στο σημείο εκείνο δεν ήταν ιδιαίτερα απόκρημνο, καλυπτόμενοι από τα δέντρα και τους βράχους.
Τα πυρά από τις θέσεις του βουνού σταμάτησαν· οι Τούρκοι εμφανίστηκαν στην κορυφογραμμή και κατέλαβαν θέσεις εκεί. Οι Έλληνες είχαν πολεμήσει γενναία, αλλά ήταν αδύνατο για μια χούφτα άνδρες να αντέξουν τα σφοδρά πυρά των Τούρκων. Στις πέντε και τέταρτο άρχισε η υποχώρηση. Καθώς έπεφτε η νύχτα, οι Έλληνες, παρενοχλούμενοι αδιάκοπα από τον εχθρό, βρίσκονταν σε πλήρη άτακτη φυγή.], handcolored illustrated notebook cover, 223x176mm, RR & VF+