Φωτογραφία τμήματος των εγκαταστάσεων με κάρρα και κόσμο ,στην περιοχή των Ορυχείων Μαγγανίου, ιδιοκτησίας του Έλληνα Θεμιστοκλή Αυγερινού, στην περιοχή Tchatoura του Καυκάσου, sepia φωτογραφία 111x153mm, σε passe partout 193x235mm, RR & F-VF

Η «Tchatoura» είναι η παλαιότερη γαλλική γραφή της σημερινής Τσιατούρα/Chiatura στη δυτική Γεωργία, ενός από τα σημαντικότερα κοιτάσματα μαγγανίου του κόσμου. Η οικογένεια Αυγερινού —στις ξένες πηγές Avgherinos, Avgerinos ή Avgherino— συγκαταλεγόταν στους σημαντικούς Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιήθηκαν εκεί πριν από τη σοβιετική περίοδο.
Από τις πηγές που εντόπισα προκύπτουν τα εξής:
Η εταιρεία «Avgherinos» δραστηριοποιούνταν στη Γεωργία από το 1885. Η έδρα της βρισκόταν στην Αμβέρσα του Βελγίου και διέθετε αποθήκες στην Τσιατούρα και στο λιμάνι του Πότι.
Τα παλαιότερα αρχειακά έγγραφα αναφέρουν τους αδελφούς Αριστείδη και Νικόλαο Αυγερινό, γιους του Θεμιστοκλή Αυγερινού. Ο Θεμιστοκλής, γνωστός έμπορος, πέθανε το 1897.
Η εταιρεία φέρεται να εξήγε ετησίως περίπου 3–4 εκατομμύρια πούτια μεταλλεύματος μαγγανίου. Η αγγλική μετάφραση του γεωργιανού καταλόγου γράφει λανθασμένα “feet”· σχεδόν βέβαια εννοεί τη ρωσική μονάδα πούτι, κάτι που αντιστοιχεί περίπου σε 49.000–65.500 τόνους τον χρόνο.
Ο Όμηρος Αυγερινός ήταν έμπορος πρώτης συντεχνίας του Πότι και ιδιοκτήτης μονάδας μαγγανίου στην Τσιατούρα. Ίδρυσε επίσης ανώνυμη εταιρεία παραγωγής μαγγανίου. Με συμφωνία με την οικογένεια του Γεωργιανού ποιητή και επιχειρηματία Ακάκι Τσερετέλι, μεταβιβάστηκαν στην εταιρεία μεταλλοφόρα κτήματα στις περιοχές Gvishevi, Darkveti, Tabagrebi και Zeda Rgani· μέρος του τιμήματος καταβλήθηκε σε μετοχές και μέρος σε μετρητά.
Στις 26 Απριλίου 1913 ο Όμηρος συμμετείχε σε δημόσια πώληση μαγγανίου. Προσφέρθηκαν περίπου 1.213.243 πούτια δικού του μεταλλεύματος —περίπου 19.900 τόνοι— μαζί με 812.286 πούτια του επίσης Έλληνα επιχειρηματία Αριστείδη Βακαλόπουλου.
Η οικονομική επιφάνεια του Ομήρου φαίνεται και από την ακίνητη περιουσία του στο Πότι. Το Εθνικό Αρχείο διασώζει σχέδια του 1907 για κατοικίες του, σχεδιασμένες από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Edmund Frick. Μία ήταν στη Lalinski 36 και άλλη ένα μεγάλο διώροφο κτίριο με αίθουσα, σκηνή, χώρο ορχήστρας και καταστήματα. Ψηφιακή έκθεση του Εθνικού Αρχείου Γεωργίας
Η οικογένεια είχε έντονη κοινοτική δράση. Το 1907 ο Νικόλαος, ο Όμηρος και ο Αγησίλαος Αυγερινός υπέγραψαν μαζί με άλλους επιφανείς Έλληνες του Πότι αίτημα για την παραχώρηση οικοπέδου και την ανέγερση ελληνικής εκκλησίας και σχολείου. Το αίτημα εγκρίθηκε από τον Δήμο.
Η οικογενειακή επιχειρηματική παρουσία συνεχίστηκε και μετά τη σοβιετοποίηση: το αρχείο διαθέτει ισολογισμό και εταιρικό δελτίο της «Eutikhia Avgherinos Manganese Manufacturing Company», δηλαδή επιχείρησης της Ευτυχίας Αυγερινού, που ιδρύθηκε στην Τσιατούρα το 1922 και καταγράφεται για τα έτη 1923–1924. Σχετικό αρχειακό τεκμήριο
Το ασφαλές γενεαλογικό σχήμα που τεκμηριώνεται μέχρι στιγμής είναι:
Θεμιστοκλής Αυγερινός (†1897)
- Αριστείδης Αυγερινός
- Νικόλαος Αυγερινός
Άλλα καταγεγραμμένα μέλη της ίδιας επιχειρηματικής οικογένειας:
Όμηρος, Αγησίλαος και Ευτυχία ΑυγερινούΗ ακριβής συγγενική σχέση του Ομήρου, του Αγησίλαου και της Ευτυχίας με τους γιους του Θεμιστοκλή δεν δηλώνεται καθαρά στις δημοσιευμένες πηγές, επομένως δεν θα ήταν ασφαλές να τη συμπληρώσουμε χωρίς ληξιαρχικά ή συμβολαιογραφικά τεκμήρια. Πάντως, η εικόνα που αναδύεται είναι μιας εύπορης ελληνικής εμποροβιομηχανικής οικογένειας με δίκτυο Τσιατούρα–Πότι–Αμβέρσα, σημαντικές εξαγωγές μαγγανίου και ενεργό ρόλο στην ελληνική κοινότητα της Γεωργίας.