Δηλοποίηση απόφασης για μουλάρι, γραμμένη και υπογεγραμμένη από τον Ν. Οικονόμου, εν Ναυπλίω τη 15: Μαρτίου 1825. Επικυρωμένη από την ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟΥ (ωοειδής σφραγίδα με την Αθηνά) και υπογεγραμμένη από τον Λόγιο και Φιλικό Καλλίνικο Κριτοβουλίδη (Kallinikos Kritovoulidis), 22.05.1825, RRR & VF

Ο Καλλίνικος Κριτοβουλίδης (1792;-1868) γεννήθηκε στα Χανιά, και η καταγωγή του ήταν από το χωριό Αρμένοι και σύμφωνα με τον ίδιο ήταν γιος του Ιωάννη Μαραγκουδάκη και της Αικατερίνης το γένος Φελούτζη.

Έμαθε γράμματα σε μοναστήρι, ενώ στη συνέχεια μαθήτευσε στο ελληνικό σχολείο Χανίων, όπως προκύπτει από τα γραφόμενα του ίδιου, και ήταν συμμαθητής του Νικόλαου Φουράκη, ο οποίος αργότερα έγινε δάσκαλος εκεί. Όταν ενηλικιώθηκε, ο Κριτοβουλίδης μετέβη στη Σμύρνη για να συνεχίσει τις σπουδές στο Φιλολογικό Γυμνάσιο της πόλης, όπου ήταν μαθητής των Κωνσταντίνου Κούμα και Κωνσταντίνου Οικονόμου. Με τη διάλυση του Γυμνασίου το 1819 κατά τη διάρκεια ταραχών, ο Κριτοβουλίδης αποχωρεί και γίνεται δάσκαλος στο γυμνάσιο της Ρόδου.
Τον Μάιο του 1819, όσο βρισκόταν ακόμη στη Σμύρνη, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Με την έναρξη της επανάστασης του 1821, πήγε στην Κρήτη. Μετά την άφιξη του Μιχαήλ Αφεντούλιεφ ο Κριτοβουλίδης ορίστηκε μαζί με τον Νεόφυτο Οικονόμο. Στη Συνέλευση των Αρμένων, τον Μάιο του 1822, και στη συνέλευση της Αρκούδενας τον Ιούνιο του 1823, ήταν πληρεξούσιος της επαρχίας Αποκορώνου. Μετά την αποχώρηση του Αφενούλιεφ και μέχρι την άφιξη του Τομπάζη ήταν διεθυντής του Γραφείου Διοικήσεως. Έλαβε μέρος στην κατάκτηση του φρουρίου Κισσάμου και στην εκστρατεία του Σελίνου. Στη συνέλευση της Αρκούδαινας ορίστηκε γενικός γραμματέας Αποκόρωνα. Επίσης ήταν γραμματέας του Σήφακα.
Μετά την καταστολή της επανάστασης στην Κρήτη τον Ιούλιο του 1824 έφυγε για το Ναύπλιο, όπου διορίστηκε γραμματέας της Αστυνομίας. Πολέμησε στη μάχη των Μύλων τον Ιούνιο του 1825, όπου οι Έλληνες νίκησαν τον στρατό του Ισμαήλ Πασά. Όταν τον Αύγουστου του 1825 η επανάσταση στην Κρήτη αναζωπυρώθηκε, ο Κριτοβουλίδης επανήλθε διορισμένος μαζί με τον Γεώργιο Καλλέργη και τον Παναγιώτη Ζερβουδάκη ως μέλος τριμερούς επιτροπής που ανέλαβε την προσωρινή διοίκηση της Κρήτης. Το 1829 ορίστηκε μέλος του συμβουλίου των Κρητών.
Με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, στο οποίο δεν συμπεριλαμβανόταν η Κρήτη, με το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830, ο Καλλίνικος Κριτοβουλίδης κατέφυγε στην ηπειρωτική Ελλάδα. Στην εθνοσυνέλευση του Άργους το 1832 ήταν πληρεξούσιος των παροίκων Κρητών. Στη συνέχεια διετέλεσε σε διάφορες διοικητικές θέσεις, όπως υποδιοικητικής Επιδαύρου Λιμηράς το 1837[3] πάρεδρος του υπουργείου των Οικονομικών, ταμίας και τελώνης Αιγίνης (1833-34), ταμίας και τελώνης Ύδρας (1834-36), τελώνης και ταμίας Νάξου (1838-44), υποτελώνης Σκοπέλου (1844-46) και έπειτα Σκιάθου (1846-47). Διετέλεσε επίσης τελώνης στο Ναύπλιο από το 1847 μέχρι το 1856, οπότε και παύθηκε λόγω καταχρήσεων, με ένα μικρό διάστημα λίγων μηνών όπου εργάστηκε ως τελώνης στην Καλαμάτα. Συνέχισε να εργάζεται μέχρι το 1857, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.[2]
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 1868.